Consuelo Hatmaker 1902 - 1966

Consuelo Hatmaker (31 juli 1902 - 24 mei 1966) .Een vreemde eend in de bijt. Geen De la Mar, zelfs geen familie. Consuelo is de halfzus van Alice Delamar. Alice en Connie hebben dezelfde moeder, Nellie Sands. Omdat Consuelo gehuwd was met een beroemde piloot, is dit artikel geschreven.

Connie trouwde met Charles Nungesser (geboren 15 maart 1892 te Parijs), een beroemde Eerste Wereldoorlog-piloot. Oorspronkelijk zou het huwelijk van Charles en Consuelo op dezelfde dag plaats vinden als het huwelijk van moeder Nellie Sands met haar derde echtgenoot William Waters. Het dubbel-huwelijk was gepland op 23 mei 1923 in Dinard, Frankrijk. Hatmaker, de vader van Consuelo maakte bezwaar. Minstens een jaar wachten, zei hij. Zij is nog veel te jong. Consuela wachtte, maar slechts twee maanden, tot 28 juli 1923.

Vanaf het begin van het huwelijk probeerde Charles Connie over te halen om met hem mee te gaan naar Parijs, maar Connie bleef liever in haar rijke New Yorkse leventje. Meteen na het huwelijk verhuisde Charles daarom alleen naar Parijs, maar de officiële scheiding vond pas plaats op 9 september 1926. Het is wrang dat Consuela in 1934 toch naar Parijs ging om haar tweede echtgenoot Alfredo Sides, een Parijse kunsthandelaar, te huwen. Sides handelde vooral in Rembrands en middeleeuwse tapijten en bovendien in 'newcomers' als Picasso en Matisse. 

Consuelo werd een volgeling van Sri Meher Baba (Barmhartige Vader), een Indiase goeroe en zij wilde graag een paar jaar onder zijn leiding in India verblijven. Alfredo zei haar: Doe geen domme dingen. Consuelo reisde toch naar Ceylon en Bombay en bracht veel tijd door bij Meher Baba. Van Meher Baba is de beroemde zin: Don't worry, be happy. Connie overlijdt in 1966 en wordt, net als haar moeder, begraven in het graf van Joseph Rafael.

Alice schreef: Mijn zuster Consuelo was niet alleen excentriek, maar bovendien zó goedgelovig dat je het moeilijk kunt geloven. Haar vrienden waren allemaal net zo excentriek, maar zij zag natuurlijk niet dat ze zonderling waren.

Over Consuelo ben ik niet veel te weten gekomen, maar haar echtgenoot Nungesser is in veel luchtvaartboeken en op het internet te vinden. Charles Nungesser is een beroemde Eerste Wereldoorlog-gevechtsvlieger. Hij boekt in drie jaar tijd 43 overwinningen en schiet 83 Duitse vliegtuigen neer. Hij wordt 17 maal gewond. "Skull fracture, brain concussion, internal injuries (multiple), five fractures of the upper jaw, two fractures of lower jaw, piece of anti-aircraft shrapnel imbedded in right arm, dislocation of knees (left and right), re-dislocation of left knee, bullet wound in mouth, bullet wound in ear, atrophy of tendons in left leg, atrophy of muscles in calf, dislocated clavicle, dislocated wrist, dislocated right ankle, loss of teeth, contusions too numerous to mention."

Voor zijn verdiensten krijgt hij veel onderscheidingen van acht verschillende geallieerde mogendheden. Na 1918 leeft hij zoals hij denkt dat een nationale held hoort te leven: In dure hotels en met een dure Rolls Royce. Geleidelijk wordt hij minder populair en steeds minder dames vragen hem als interessante gast op hun diners. Bovendien bezorgen zijn vele amoureuze veroveringen hem een slechte naam. Hij speelt de hoofdrol in de stomme film 'The Sky Raider', maar zijn vliegschool op Orly wordt een mislukking en van zijn huwelijk met Consuela Hatmaker is niet veel beters te vertellen. In 1926 scheiden ze. 

Wie zal de eerste non-stopvlucht over de Atlantische Oceaan maken? In mei 1919 looft de Amerikaan Raymond Orteig $ 25.000 uit voor de eerste waaghals die een non-stopvlucht over de Atlantische Oceaan zal maken. Er wordt geëxperimenteerd, er worden proefvluchten gemaakt, er vallen dodelijke slachtoffers. Niemand schijnt er toe in staat. Pas na de zomer van 1926 schijnt er schot in de zaak te komen. Zes vliegtuigen wagen de overtocht, 3 eendekkers, en 3 tweedekkers.

Op 21 september vertrekt René Fonck met het vliegtuig NewYork/Paris. Het vliegtuig verongelukt tijdens de start. Twee bemanningsleden komen om, maar Fonck overleeft. 

Op 26 april start Noel Davis met zijn American Legion. Het vliegtuig stort neer tijdens de start en beide bemanningsleden overleven het niet.

Op 8 mei vertrekt Charles Nungesser met LÓiseau Blanc. Het vliegtuig stort neer waarschijnlijk wegens benzine-gebrek. Beide bemanningsleden komen om het leven. 

Op 20 mei begint Charles Lindbergh aan de reis met zijn Spirit of St. Louis. Hij wint de wedstrijd en krijgt op 16 juni 1927 de cheque door Orteig uitgereikt.

Op 4 juni vertrekt Clarence Chamberlin met Columbia. Het doel wordt bereikt. 

Op 29 juni start Richard Byrd met America. Ook dit vliegtuig komt heelhuids aan.

Het vliegtuig van Nungesser is een tweedekker met een open cockpit. L'Oiseau Blanc heeft een watergekoelde motor (de andere vliegtuigen zijn allemaal luchtgekoeld) en heeft 4000 liter benzine aan boord in drie tanks. Om een grotere afstand te kunnen afleggen heeft hij een afwerpbaar onderstel en is de romp gebouwd voor een landing op water. Natuurlijk is de romp versierd met het persoonlijke kenmerk van Nungesser. Hij gebruikt het doodshoofd sinds zijn tijd als gevechtsvlieger.

Nungesser wil van oost naar west vliegen. Hij kiest Francois Coli, die in de oorlog een oog heeft verloren, als navigator. Coli zoekt verscheidene routes uit, maar allemaal hebben ze hetzelfde probleem: De brandstof is slechts toereikend voor 43 uur en de overtocht zal alleen kunnen lukken als er niet teveel tegenwind is. De reis wordt keer op keer uitgesteld, totdat het weer op 8 mei gunstig lijkt te zijn.

Op 8 mei vertrekken ze 's morgens om 5.17 uur van Le bourget Parijs en om 6.48 verlaten ze boven Etretat het Franse vasteland. Op 9 mei wordt om 17 uur in Parijs bekend gemaakt dat de overtocht is gelukt, maar de krant heeft het bericht verzonnen om een primeur te hebben. L'Oiseau Blanc is nooit meer teruggevonden.

Twaalf dagen na Nungesser lukt het Lindbergh wel om de oversteek te volbrengen. Éen van de eerste dingen die Lindbergh in Parijs doet, is de moeder van Nungesser bezoeken.

In Etretat, op de Falaise d'Amont, is een monument voor Nungesser en Coli opgericht. Het oude monument is gedeeltelijk afgebroken. Het betonnen vliegtuig met de gedenksteen is er nog, maar de zuil met de twee torso's is afgebroken. In plaats daarvan staat er nu een gedenknaald.


Het Nungesser et Coli-museum, naast het monument, heeft inmiddels zijn deuren gesloten. Hoe vergankelijk is de roem.